Η υγεία είναι το υπέρτατο αγαθό και το Κράτος, υποχρεούται να το διασφαλίζει στους πολίτες της. Η δημόσια και δωρεάν υγεία είναι, λοιπόν, αδιαπραγμάτευτη κατάκτηση, που όχι μόνο δεν νοείται να τίθεται εν αμφιβόλω, αλλά χρειάζεται ενίσχυση, ώστε να παρέχει ποιοτικές υπηρεσίες για όλους.

Συγχρόνως, ο χώρος της υγείας, ως παράμετρος της κοινωνικής ασφάλισης, δεν δικαιολογείται να μονοπωλείται, ούτε να διαφεντεύεται από το κράτος. Το δίχτυ ασφαλείας είναι μεν εκεί για καθεμιά και καθέναν, συγχρόνως όμως σε θέματα υγείας το κράτος δεν έχει το ηθικό δικαίωμα να επιβάλλει υποχρεωτικότητες κανενός είδους.

Παρά τις εξαγγελίες όλων των κυβερνήσεων, οι παθογένειες του συστήματος υγείας παραμένουν διαχρονικές.

– Η αναμονή σε δημόσια νοσοκομεία, η συμφόρηση στα επείγοντα, τα ράντζα στους διαδρόμους, η έλλειψη πρωτοκόλου υγείας αλλά και η έλλειψη νοσηλευτών παραμένουν μέρος της ημερήσιας διάταξης.

Η απουσία προτύπων ποιότητας/ κλινικών πρωτοκόλλων/ κατευθυντήριων οδηγιών/διαδρομών ακόμα και η διαφορετική εμπειρία και τεχνογνωσία των επαγγελματιών υγείας και η έλλειψη συνεχούς εκπαίδευσης θέτουν καθημερινά τη ζωή του ασθενή σε κίνδυνο.

Ως «Κίνημα ΕνΕργώ» καλούμε το Υπουργείο Υγείας να αναλάβει ρόλο ως ρυθμιστής του τομέα της ουσιαστικής Υγείας και όχι ως «μεσάζων εργολάβος» ανάθεσης κτιριακού εκσυγχρονισμού. Αυτή τη στιγμή, πέραν από ελέγχους που διεξάγει το Υπουργείο για τη συμμόρφωση των παρόχων με τη νομοθεσία, που κυρίως εστιάζει στις εγκαταστάσεις και τις ελάχιστες απαιτούμενες αναλογίες προσωπικού, δεν υπάρχει κάποιο ολοκληρωμένο πρόγραμμα/ μηχανισμός παρακολούθησης και αξιολόγησης της ποιότητας των υπηρεσιών υγείας των παρόχων. 

Επομένως, «η σύσταση ενός Εθνικού Κέντρου Κλινικής Τεκμηρίωσης, είναι αναγκαία για να καλύψει το κενό που υπάρχει σήμερα σχετικά με τον καθορισμό εθνικών προτύπων ποιότητας και την παρακολούθηση αξιολόγηση της ποιότητας στη βάση της επιστημονικά τεκμηριωμένης παροχής υπηρεσιών υγείας».

-Υπάρχει ανάγκη για περισσότερη έμφαση στην πρόληψη και διαχείριση νοσημάτων.

-Ζητούμενο και πρόκληση παραμένει σε πολλές υγειονομικές μονάδες και περιοχές η πρόσβαση σε παιδίατρο.

– Δημιουργία στρατηγικών προγράμματων υγείας για την πρόληψη και εξάλειψη καρκίνων που μπορούν να προληφθούν, όπως καρκίνος μαστού, καρκίνος εντέρου, καρκίνος πνεύμονα.

-Αύξηση των δαπανών υγείας που κατευθύνονται στην πρόληψη.

Το δημόσιο σύστημα υγείας έχει ανάγκη να θέσει βασικούς στόχους, τους οποίους και να υπηρετήσει με συνέπεια. Τέτοιοι είναι:

– Στοχευμένες προσλήψεις (π.χ. νοσηλευτές).

-Στόχος η ιατρική οδοντριατρική πλήρης κάλυψη μέσω του ΓΕΣΥ.

– Ενίσχυση της υλικοτεχνικής υποδομής, ειδικά σε τομείς όπου οι εγκαταστάσεις των δημοσίων νοσοκομείων υστερούν, όπως η υποβοηθούμενη γονιμοποίηση.

– Επέκταση της συνεργασίας με τον ιδιωτικό τομέα, εφαρμογή διεθνών κριτηρίων για εισαγωγή στο νοσοκομείο και στο χειρουργείο. 

– Δωρεάν προληπτικές εξετάσεις για όλους τους πολίτες και ενημέρωση από τον προσωπικό ιατρό, με ταχυδρομείο, μέιλ ή SMS ανάλογα και με την ηλικιακή ομάδα.

– Κατ’οίκον νοσηλεία για να αποφευχθεί η συχνή διακομιδή στα νοσοκομεία ασθενών τελικού σταδίου. Πρόγραμμα παρηγορητικής ιατρικής/ ανακουφιστικής φροντίδας.

– Το 62 % των παιδιών στο νησί μας, ηλικίας 6-9 ετών είναι υπέρβαρο —το ποσοστό αυτό ήταν το
υψηλότερο μεταξύ των χωρών της ΕΕ. Κατ΄όπιν τούτου, οφείλουμε να εισάγουμε μάθημα πρόληψης στα σχολεία, τόσο για παιδιά όσο και για γονείς.

Υποχρεωτικότητα για τον COVID

Τα τελευταία χρόνια ο κορονοϊός έχει ανατρέψει τα καθημερινά δεδομένα των ζωών μας. Στο «Κίνημα ΕνΕργώ» πιστεύουμε τόσο στην αξία της επιστήμης, όσο και στην ελευθερία του κάθε ανθρώπου να ορίζει οτιδήποτε συμβαίνει στο σώμα του. Ως εκ τούτου, κάθε υποχρεωτική κατά τον νόμο επιβολή εμβολιασμού για τον COVID, τόσο στον γενικό πληθυσμό, όσο και σε ειδικές πληθυσμιακές ομάδες, την κρίναμε εξ΄αρχής και συνεχίζουμε να την κρίνουμε απαράδεκτη. 

Συνολικά, μια πολιτεία που θέλει να αποκαλείται φιλελεύθερη, πρέπει να κάνει ό,τι είναι δυνατόν ώστε οι περιορισμοί και οι υποχρεωτικότητες να αποφασίζονται με περίσκεψη και φειδώ. Δυστυχώς, κατά την εποχή του κορωνοϊού αποδείχθηκε, ότι πολιτικές δυνάμεις και ιδεολογικοί χώροι δήθεν φιλελεύθεροι και προοδευτικοί τρέφουν ιδιαίτερη αδυναμία στην έννοια και την πρακτική της επιβολής.

Η οποιαδήποτε προσέγγιση στην υγεία, ξεκινά από τον σεβασμό της ατομικής ελευθερίας και μεριμνά για το κοινό καλό χωρίς να παραβιάζει τα δικαιώματα των πολιτών, με γνώμονα την πραγματική προάσπιση της δημόσιας υγείας και όχι την τυφλή εφαρμογή διεθνών οδηγιών και την εξυπηρέτηση επιχειρηματικών συμφερόντων.